zuz-ka

jazda bez trzymanki

2012-02-12T11:51:00.002+01:00

Byłyśmy w górach. Ta wyprawa po raz kolejny uzmysłowiła mi, jak czytelna jest moja lista rzeczy, które lubię i których nie lubię związanych z podróżowaniem, dodajmy podróżowaniem z dzieckiem, a może z dziećmi, bo to "brzuchowe" się rozrasta.
Lubię: sam fakt podróży, prowadzić samochód, nawet zniosę bycie pasażerem.
Nie lubię: pakowania ( tu powinno nawet być nie cierpię), korków, małej ilości miejsca w samochodzie, jeżdżenia z tyłu, ale nie lubię też ciągłego obracania się do tyłu, bo piciu, bo cukierek, bo lizak; nie lubię jak Zuza zaczyna się nudzić i wymyślać zaczynając od wydawania dziwnych dźwięków imitujących megastrach, przez płacz poprzez marudzenie, że nie chce i tak dalej.
Pierwszą podróż (dłuższą) odbyliśmy z młodą, jak miał miesiąc i trochę i była to cudowna podróż- spała i tyle, po prostu jej nie było. I tak mijały kolejne aż do ukończenia przez nią pierwszego roku życia. Więc gdy okazało się, że młody wyskoczy z brzucha niedługo przed wakacjami ucieszyłam się, bo będziemy mogli gdzieś pojechać na wakacje, bo do pacyfikowania będzie tylko młoda. ( No chyba, że młody nie będzie podzielał wczesnego entuzjazmu podróżowania młodej, bo ona naprawdę była tym typem dziecka, na które auto działało kojąco i uspokajająco). Oczywiście pojawił się problem innej natury.
Kiedy pakowaliśmy się na naszą wycieczkę w góry i nasz tata- dodajmy mistrz upychania do samochodu- włożył sanki i walizkę, i jeszcze parę innych drobiazgów(oczywiście niezbędnych) to stwierdził, że będzie ciężko. Teraz jest tylko zuza, a gdzie tam jeszcze młody i jego drobiażdżczki, no i fotelik (one zawsze są megaduże), no i wózek, a zimą to już w ogóle narty, sanki, kaski.

Wizja- czarna. Rozwiązanie- nowy samochód( http://www.chevrolet.pl/samochody/),.

A do tego samochód rodzinny (http://www.chevrolet.pl/samochody/samochody-rodzinne/).

Potrzebne są zakupy, bo podróż z dziećmi wymaga nie tylko dużej cierpliwości, wyobraźni i umiejętności logistycznych, ale również dużo przestrzeni.

Więc kiedy już uda się upchać wszystko do nowiutkiego, rodzinnego samochodu, można ruszać i tylko trzymać kciuku, żeby młodzi nie zaczęli marudzić, a jak już zaczną to , żeby na krótko. Przydatna jest tez w naszym przypadku przynajmniej strategia "3". Otóż:
1. w momencie ataku znudzonego pasażera strasz się wytłumaczyć cel podróży, pokazać jak będzie fajnie i ile tam atrakcji. Tutaj trzeba uważać, żeby nie przegiąć, bo potem na miejscu może być powtórka z rozrywki marudzenia, jak sobie taki pasażer przypomni coś obiecanego,a nie spełnionego.
2. zaczynamy wymyślanie różnych zabwa. Od bajek na płytach, śpiewania, zagadywania, opowiadania bajek ( tu zawsze się dzielimy jedna bajka mama, druga bajka tata, a pasażer wymyśla o czym chce, czasami jest zabawni i to "nawet fest". A i nie wolno oszukiwać jak nasz tata, który opowiada mega krótkie bajki mówi, że to juz finał i teraz kolej mamy!!!.
3. jeżeli nie działa ani punkt 1 ani punkt 2, co się zdarza, to przechodzimy do punktu 3, czyli olewamy sprawę. milczymy, zaciskamy zęby, udajemy, że nie słyszymy i zazwyczaj pasażerowi na jakiś czas mija. Jest to punkt dość trudny, bo koncentracja przy ryczącym pasażerze jest nieco osłabiona, ale to kwestia wprawy, po prsotu techniki jogi, wyciszenia, wyłączenia i jedziemy dalej.
A że czasem trochę bez trzymanki, to już inna historia.

orzeczenie

2012-02-09T14:17:00.000+01:00

Zuza do mnie: od dziś wszystko robię sama!!(przy ubieraniu tradycyjnie laksów, prawy na lewy, lewy na prawy).
No to będzie uroczo, teraz wszystko zajmowało nam o 15 minut dłużej niż przeciętnemu człowiekowi, teraz zapewne czas się wydłuży do pół godziny dłużej niż normalnie. Wspaniale, kiedy nasze dzieci są takie samodzielne!!!

wkręt

2012-02-04T18:19:00.002+01:00

nie wiem kiedy, nie wiem skąd w młodej zrodziła się taka fascynacja wróżkami, księżniczkami i różnymi innymi duperelami. To wszystko spotęgowane jest nieustanną chęcią do przebierania, wymyślania i stwarzania fochów, że nie jest wróżką, księżniczką lub jakąś inną nie wiadomo kim. A zapomniałam jeszcze o zamiłowaniu do skrzydeł, chociaż mieści się to w kategorii przebierania i innych wróżkowych fanaberii. Więc nawet w mroźnej Bukowinie T, częściowo za sprawą babci, która młodą podkręca i wymyśla razem z nią, musiałyśmy zapylać po cokolwiek z czego da się wyczarować księżniczkowo- wróżkową kreację. Oto i jest kolejna w krótkim okresie czasu, tym razem hand made by babcia "wróżka górska". Przy okazji "górskie dzieci" też się załapały i był bal ( pół godziny spokoju), a potem darcie bibuły i darcie się dzieci górskich i młodej, kto targa czyją bibułę), czyli standard.

śniega u nas dużo

2012-02-03T14:30:00.001+01:00

mrozu też, aż mi żal ściska pewną część ciała, że jedyna rozrywka to spacer w roli konia z saniami. No cóż trzeba odrobić swoją pańszczyznę...

tylko tyle

2012-01-31T22:44:00.000+01:00

i aż tyle.
On był królem, ona królową. W sukni zakochana, spała w niej, chodziła w nie, ledwo do kąpieli zdarta. On niepocieszony brakiem korony, musiał zadowolić się kucharskim fartuszkiem. Ona padłą na ziemię, jak Śnieżka ( kolejny hit czytelniczy) on ją budził pocałunkiem. Ona znowu padała...i tak przez 40 minut.
Tyle.

mów do mnie wróżka

2012-01-27T09:35:00.001+01:00

na szczęście mamy dziecko, które nadrabia za nas nasze mało imprezowe lenistwo, opieszalstwo i maruderstwo. Bo tata oczywiście nie ma czasu na tańce, bo ciągle pracuje w pocie czołach nad słowem na "d" (którego już ze względów zdrowotnych, na niektórych działa jako czynnik nerwicowy, nie wymieniamy); a mama zamienia się w dość dużym tempie w słonia, a w wypożyczalni wszystkie stroje słoni i hipopotamów już wyszły, także nie ma się za co przebrać;-)
Tak więc wszystkie obowiązki imprezowania zostały scedowane na córkę, która daje radę, nie narzeka i z dużą łatwością co rusz przyjmuje nowe twarze i zamienia się w nowe postaci. Dziś bal w żłóbku. Tym razem poleciała jako wróżka i kiedy powiedziałam choć zuzia musimy ubrać rękawiczki to powiedziała, nie mów o mnie zuzia, jestem wróżka. Z czego wnioskuję, że problemów z przyswojeniem nowej roli nie ma. Dziecko baw się póki możesz, bo potem to już tylko będziesz się przebierać w szlafrok na dobranoc;-)

ps. sesja poranna, przed wyjściem, godzina 7.30, więc wróżka jeszcze półsenna!

diabelska sztuczka

2012-01-22T20:57:00.001+01:00

był bal na sto par i był tez diabeł, a raczej mała diablica, która wszystko nam zepsuła. Bo kiedy się pojawiła to młoda stwierdziła, że koniec. To nie na jej nerwy. Zacięła się tak się wystraszyła, że do końca siedziała na drugim końcu lokalu, wbita pazurami w matkę i ani się ruszyła, bo diabeł był wszędzie. Fakt dziewczynka diabelska strój miała rzeczywiście dość przerażający, choć też megaprofesjonalny. I król się nie bał, Indianin się nie bał, ale Minnie wymiękła. Myślałam, że młoda jest dość odważna. Widać przeceniłam jej margines tolerancji...dla diabelskich sztuczek.

i jeszcze te dzieci

2012-01-16T23:10:00.002+01:00

wszędzie ich pełno, a tak na dobra sprawę to ciągle przeszkadzają. Bo zjeść się spokojnie nie da, potańczyć, ksiązki poczytać, w ciszy pobrzebywać i myśleć o nich ciągle trzeba...
Świat po prostu nie jest zbytnio przystosowany do dzieci. A właściwie to dlaczego? Przecież świat wyrasta z dzieci, więc czemu tak szybko o tym zapomina i staja się kulą u nogi, u płota czy u stołu?
Poza wszystkim nasze dzieci, może i kuliste dla świata, ale ładne...dla wybranych;-)

by fotopracownia.com

rolowanie

2012-01-09T13:59:00.001+01:00

co do tych wczorajszych nudów jeszcze. Z nudów tata cofnął się w czasie i przypomniał sobie swoje rolkowe korzenie, podchwycił oczywiście jego klon i tak się rolowali po przedpokoju. Mam nadzieję, że klon to tylko w przedpokoju i nie będzie do końca podążał śladami taty;-)

odpływaliśmy

2012-01-09T09:07:00.001+01:00

wczoraj cały dzień i się nam nudziło, że aż hohohoho
i tak powstały nostalgiczne zdjęcia rodziny w rytmie...

karuzela z madonnami

2012-01-04T08:53:00.002+01:00

a właściwie to jedną madonną, która do pewnego czasu, nota bene fantastycznego dla jej rodziców, tylko wsiadała do autek, kolorowych karuzlei i to jej wystarczało. Teraz nadeszły czasy dynamiczne, to znaczy żadnemu tandeciarskiemu autku, ani megaobciachowej karuzlei nie odpuści i nawet wie, że trzeba wrzucić dwa złote, o ktore rozpoczyna się wojna na widok każdego kolorowego mechanicznego urządzenia.
Tak więc wsiadła madonna do bryki sześciokonnej, a konie wiszą kopytami nad ziemią....
Interpretacja Białoszewskiego by Zuza R.

Interpretacja Białoszewskiego by Ewa D.

odgrzewany kotlet

2012-01-04T08:47:00.003+01:00

czyli swoje 12 groszy poniewczasie dorzucamy do 12 roku, w którym już się jakoś zadomowiłyśmy i szczerze powiedziawszy z roku na rok widzimy, wspólnie jako rodzina, coraz mniejszy sens świętowania akurat 31 grudnia akurat o północy akurat jakiegoś nowego roku, bo co tu nowego mąż ten sam (jeszcze;-) dziecko w liczbie jedne na ziemi, jedno w brzuchu też takie samo jak przed północą, mieszkanie to samo, przedwiośnie to samo. Chociaż tutaj wróć- udało się nam zobaczyć namiastkę zimy tej jakże długiej i uroczej z perspektywy matki z brzuchem i prawie trzyletnim dzieckiem, które nie che chodzić na swoich nogach (tylko na rękach mamy i jeszcze kiedy się oburzam to mi tłumaczy, że przecież ona mnie trzyma, o jakże ona jest wspaniałomyślna). Był śnieg w wystarczającej ilości, aby młody K. i młoda Z. powozili swoje kościste pośladki sankami. Więc jeżeli nie mieliście jeszcze przyjemności podziwiać śniegu w tym i w tamtym roku to cieszcie swe oczy, bo wiosna będzie tej zimy wyjątkowo długa;-)

tradycyjnie

2011-12-26T22:27:00.000+01:00

pojedliśmy,obżarliśmy sie- tym razem częściowo na koszt Amelii M. Ponarzekaliśmy, też tradycyjnie, "że o nie zaraz pęknę, o nie, ale jestem najedzony/a", czyli typowe polskie, tradycyjne święta dobiegły końca, następne w kwietniu, więc niedługo, jakoś przeżyjemy;-) a jutro, będzie- no właśnie- futro.

świąt

2011-12-24T09:37:00.002+01:00

mało kiczowatych,
duchowo bogatych
życzy rodzina r.

gra w chowanego

2011-12-20T13:36:00.000+01:00

od kiedy zuza ma swoje nowe, |"dorosłe łóżko", nasze ( czytaj mamy i taty) uległo diamterlanej zmianie. Przez pierwsze dni tata wyrywał się jak oparzony słysząc każde skrzypnięcie i obawiając się, że młoda spadnie. Mama dostawała zawału, bo gwałtowność taty była taka jakby to był co najmniej zamach bombowy! Jak już przyzwyczailiśmy się do tego, że Zuza czasami spada, ale nic się jej nie dzieje i tata przestawał wykonywać te gwałtowne ruchy to zaczęliśmy odnajdywać Zuzę w różnych miejscach. I tak czasami śpi na stojąco, opierając tylko głowę na łóżku, czasami przychodzi w nocy do nas i nagle rano znajdujemy ja w sowich nogach lub na twarzy, głównie mamy. Czasami zuza znajduje się pod swoim łóżkiem, a czasami znajdujemy ją na podłodze w innej części pokoju ( tak na przykład było dzisiaj). I właśnie też dziś zaczęliśmy się zastanawiać nad wszczepieniu młodej jakiegoś chipa, bo jak zacznie migrować poza pokój to łatwiej byłoby nam ją znaleźć;-)

kimże ty właściwie jesteś?

2011-12-15T13:11:00.002+01:00

odrzekł wzgardliwie gąsienica. To mój ulubiony cytaty z Alicji w Krainie Czarów, który swoja filozoficzną głębią doskonale pasuje do dzisiejszych rozważań Zuzy.
Rano Zuza mówi: Jak będę dużym chłopcem to też będę miała taki traktor.
Starałam się wytłumaczyć, że przecież nie będzie duży chłopcem, efekt: No przecież będę. Odpuściłam.
Po południu rozmawiamy z Antkiem w brzuchu. Zuza: Jak już będziesz taką dużą dziewczyną jak ja to będziemy się bawić Antek.
Znów podjęłam próbę, że przecież antek to chłopczyk i nie będzie taką dziewczynką. Efekt: No przecież będzie. Odpuściłam. Bo przypomniało mi się właśnie to pytanie: Kimże ty właściwie jesteś?
I czy to ma jakieś znaczenie?

powrót

2011-12-10T15:53:00.001+01:00

Wracam, przynajmniej chwilowo do żywych. Antoine (czyt. antłan;-), czyli mój przyszły syn, męczy mnie dalej i zepsuł mi wszystkie zęby. Od czwartku zaatakował mnie korzeń, którego przez pewien czas, nie bądźmy drobiazgowi jak długi, bałam się usunąć. Niestety Antoine go nie polubił i korzeń zaatakował. Wyrwałam dziś przeszkodę. Sześc ampułek znieczulenia, wyrywanie i ból jak przy porodzie, ale dałam radę. Właśnie odszedł mi ból, mam nadzieję, że tak pozostanie for ever. Korzenia nie ma, bólu nie ma jest czad, jadę na shopping, prawda, że widać, że mi lepiej!!!!

decyzja

2011-12-08T14:10:00.001+01:00

podjęta. Wiem, że takie wpisy są tandeciarskie, ale od kiedy to przeczytałam to decyzja została podjęta i tyle.
Antoniowie lubią życie z szerokim gestem, są cenionymi "duszami towarzystwa". Wielu jest wśród nich uzdolnionych gawędziarzy. Lubią się wyróżniać. Nie należą do tych, którzy nikną w tłumie. Jeżeli rodzice nadają synowi to imię, jest to niemal pewną wróżbą, że w życiu będzie on "kimś". Wielu Antonich ma w sobie coś takiego, jakby pochodzili ze starych, arystokratycznych, dobrych rodzin. Dbają o swoją opinię, nie popełniają gaf ani głupstw, znają się na dobrych obyczajach. Wiedzą, jak wiązać krawat i odróżniają Picassa od Matisse'a. Dbają też o to, by ich synowie wyrośli na porządnych ludzi.

Imię Antoni łączy w sobie wpływy Jowisza i Wenus. Dlatego, chociaż najbardziej jest odpowiednie dla mężczyzn ze znaku Strzelca, to równie dobrze służyć będzie Wagom, Bykom i Lwom. Antoniowie z tych znaków to chłopcy do tańca i do różańca. Odpowiednie też jest dla Raków, Wodników i Bliźniąt. Koziorożce i Panny z tym imieniem mogą się okazać zbyt staroświeccy. Barany, Ryby i Skorpiony pod wpływem tego imienia mogą wyrosnąć na szalonych poszukiwaczy przygód, takich, którym najdziwniejsze pomysły przychodzą do głowy.
Czyli będzie Antoni.
Ładnie?

był

2011-12-06T22:36:00.001+01:00

- z prezentami
- prawie nierozpoznany
- z rózgą i brodą

eureka

2011-12-04T10:42:00.001+01:00

wyrodna matka po dwóch latach dowiedziała się jak wygląda żłobek młodej!!znalazłam stronę internetową, więc możecie popodziwiać wspaniały żłobek miejski. Prawda, że sukces!!lepiej późno niż wcale: http://zlobek-zabrze.pl

syn

2011-12-01T19:17:00.001+01:00

będzie;-)

zbuntowany królik

2011-11-29T21:00:00.001+01:00

Pamiętacie królika z Alicji w krainie czarów? Był wczoraj z nami, dziwny, po grzybach chyba jakiś.
Było 2 stopnie. Odbierałam Zuzę ze żłobka, Zuza posikała rajstopy, więc po żłobku biegała w getrach . Przyszła matka chciała ubrać rajstopy na drogę, ale nie dało się. Był bunt, kopanie, płakanie i nawet obietnica basenu spotkała się ze zdecydowaną odmową. To znaczy podjęła decyzję, że nie ubierze rajstop i na basen nie pójdzie ( dla jasności chciała na niego iść od trzech dni). Poddałam się, do auta nie było daleko, no bardzo daleko;-).
Więc 2 stopnie na dworze. Zuza w getrach i po prostu zbuntowany królik na grzybach, jakiś żłobkowych chyba;-)))

dialogi znów

2011-11-24T21:24:00.000+01:00

1.Ciocia Megi, Zuza, Kostek są w kuchni.
Megi: O wy dzieci smieci...
Zuza: sama jesteś śmieć!

Tak więc Megi uważaj jak się zwracasz do mojej córki. Bez takich.
2. Zuza wraca ze żłobka, rozbiera buty, nie bardzo jej idzie i mówi: Do jasnej cholery!!!
Mama: Zuziu kto tak brzydko mówi? ( bo mama takich archaizmów nie używa;-))
Zuzia: Pani Wiola w żłobku, jak dzieci są niegrzeczne.

No pani Wiolu nieładnie! Jutro jak pani Wiola powtórzy, Zuza ma zwrócić jej uwagę.Zobaczymy, co będzie dalej.
3. Rano Zuza nie wstała i oznajmiła, że dziś jedzie do przedszkola. Żeby mieć święty spokój, nie wyprowadzałam jej z błędu. W aucie całą drogę Zuza śpiewa: jadę do przedszkola, nannanannana, jadę do przedszkola annnannann. Kiedy dojechałyśmy pod żłobek...to możecie wyobrazić sobie co się działo. Ale słuchanie Zuzy w aucie było bezcenne. Jestem okrutną matką.
4.Zuza dostała nowa łóżko. Takie "dorosłe", jak mama;-)Tata wnosi kartony z łóżkiem do domu.
Zuza: be careful ( czyli uważaj)
Zdziwiliśmy się i jednak bajki po angielsku i inne formy edukacyjne działają;-)
W tym samym łóżku leży Zuza z Amelką ( 4 miesiące).
Zuza do Amelki: leżymy tak sobie jak kobiety!
5. Ciocia Ola przełącza kanały: O patrz Małysze. ( pamiętamy Zuza to fanka numer jeden Małysza)
Zuza: A to nie. To Kowalczyk! (fakt)
Oj nie znasz się ciotko, NASZEGO dziecka nie oszukasz, w szczególności jeżeli chodzi i sporty zimowe i formułę jeden. Więc się podszkol, a nie oszukuj;-)))
6. Mama: Oj, tęsknie za tatą.
Zuza: Mamusiu przecież ja jestem z tobą prawda? ( dokładny cytat, prawda, że miłe, przestałam tęsknić;-))

niby nic

2011-11-24T21:08:00.000+01:00

się nie dzieje, wena odeszła. Od czasu do czasu wpada agentka Tosia, a moja obecna córka znika. Jest też krokodyl i mały "wielki" pączek, który czuje do mnie miętę;-) nice

za ciąż-ko

2011-11-10T08:54:00.002+01:00

wymioty, nudności, krawienie z dziąseł, ból głowy, huśtawki nastrojów, metaliczny posmak w ustach, niechęć do jedzenia i zapachów jedzenia, częstsze oddawanie moczu--czyzbym o czyms zapomniała? To chyba wszytskie podręcznikowe objawy ciąży, które mnie męczą nieustannie i nic sobie nie robię z tego, że według książek miały sięskończyć dwa tygodnie temu!!!
Kukurydzo, która siedzisz w moim brzuchu, kimkolwiek jesteś Adasiem ( jak forsuje tata Adam i zuza), Michałem ( jak chce mama ), Zuzią ( co wczoraj wymysliła już moja obecna córka- zuzia i nie da sobie wytłumaczyć, że nie może być dwóch zuzi w jednym mieszkaniu,bo byłaby to klęska mamy) czy Helenką Basią ( jak też chce mama)- prosze cię odpuśc juz matce swojej, bo jej się nawet ubierać nie chce. Nawet kolczyków i chustek
nie chce mi sie dopasowywać, a ci co mnie znają wiedzą, że to już jest dramat!!!Prawdziwy dramat!!!!Nawet na l4 poszłam, co też dla ambitnej pracoholiczki jest nie do pomyślenia i spadek hormonalny jest tak duże, że nawet momentami dobrze mi w domu!Prawda, że strange?
Kukurydzo, daj se siana już!!!!ILU- twoja mama;-)

fakty

2011-11-06T13:09:00.000+01:00

1. W oczekiwaniu na gości Zuzia przygotowała im miejsce do spania, ponieważ nie dopuszcza opcji, że mogą spać u niej w pokoju. Postaramy się jeszcze nad tym popracować, ale na chwilę obecną Ola śpi o tu;

A Amelka tu:

Tutaj miałyśmy przykładowa Amelkę, niestety nie mamy przykładowej cioci Oli.
2. Foch.
A raczej cały proces. Zaczęło się od tego, że Zuza ugryzła mamę w nogę ( wpływy Króla Lwa, ciągle się jej wydaje, ze jest lwem;-)). Potem dostała klapsa. Pomaszerowała oczywiście z płaczem do swojego pokoju.

To jej nowa umiejętność, udaje ,że jest bardzo smutna i symuluje płacz. Po 5 minutach:

Należy zwrócić uwagę na szczególnie rozstawione palce, które umożliwiają Zuzie ocenienie sytuacji, czy ktoś na nią patrzy, współczuje i tak dalej, i tak dalej.
Po 10 minutach:

Brak reakcji ze strony mamy powoduje, że rozpacz przenosi się do łóżeczka i udawane cierpienie osiąga kulminację.
Po 15 minutach:

Cierpienie znika. Dziecko powraca do zabawy. Foch przemija. Reakcja zakończona. Morał akcja -reakcja, matko olej, zostaw sama się uspokoi. A ty w międzyczasie zrób coś pożytecznego, tym razem udało mi się zrobić sałatkę owocową.
3. Jestem w kuchni nagle słyszę: Mamo zobacz jaka jestem dzielna.

No to biegnę, a tam zuza się rozbiera, w ręce trzyma kredkę.
Zuza: Zobacz jak sobie robię zastrzyk magicznym długopisem.

friends

2011-11-02T17:04:00.000+01:00

stalowa magnolia ;-)

2011-10-23T22:05:00.000+02:00

Trzeba mieć od kilku dni do naszej córki. Nie wiem, co w nią wstąpiło i czy to chwilowe, mam taką nadzieję, ale "letko" nie jest. Ja przyznjaę się odpadam, nie wytrzymuje, stosowałabym jawna agresję, bo po dobroci nie działa, nagroda, nie działa, podniesiony ton nie działa. Nic. Młoda dostaje jawnych ataków agresji, rzuca się na nas, kopie, bije, drze się, to jest nie do opanowania.
Nie chcę chodzić spać, dodam, że w dzień też nie śpi. Ogólnie po krótkiej, epizodycznej wręcz erze cudu, w trakcie którego sama przychodziła i mówiła, że chce iść spać nastąpił okres buntu o wszystko i o nic. Tylko dlaczego cud trwał tak krótko?Chyba cuda są przereklamowane, a rzeczywistość jest po prostu czarna i dramatyczna, a ja w chwili obecnej nie mam w sobie ani za grosz nerwów ze stali. Dobrze, że tata jest na miejscu i ją pacyfikuje, bo inaczej to któraś z nas by poległa...w zbroi ze stali;-)

królowa

2011-10-23T11:52:00.001+02:00

lwów, czyli feministyczna wersja króla lwa. Nowy fetysz Zuzy. Codziennie około pięciu razy dziennie czytamy Króla lwa, głównie tata czyta, bo tata wymyślił. A po domu szwęda nam się mały Simba.

plus jeden

2011-10-18T21:07:00.000+02:00

przedstawiamy tym razem kukurydzę. Na chwilę obecną ma 3, 7 cm, wszystko ma na swoim miejscu i planuje wyskoczyć w połowie maja;-)
Tak więc staliśmy się z tata posaidaczami Zuzy i kukurydzy narazie niezidentyfikowanej płci. Spekulacje trwają, każdy ma swoje typy;-)

dialogi

2011-10-17T18:13:00.000+02:00

1. Zuza ostatnio była u taty w pracy. Po powrocie, mama pyta: I jak tam było? Co tam tata robił? Kto tam był u taty w pracy?
Zuza: Panie.
Mama: Panie?!? A ile ich tam było?
Zuza: Jeden, dwa trzy, cztery, sześć.
Mama: Sześć?
Zuza: one. two, three, four, five, seven, eight.
Mama: Eight?
Zuza: jeden. dwa trzy, cztery, pęić, siedem, dziewięć, dziesięć, jedenaście, dwanaście.
Mama: Dwanaście!!! I co ten tata robił z tymi paniami?
Zuza: Brykał.
(No to pięknie! a tata mówił, że ma dwie praktykantki i że z nimi pracuje;-)))

2. Zuza znalazła na kartce granatową kropką i woła: O patrz co znalazłam- żółty jak trawa.
(kolory nadal nam nie idą, ale za to bez problemu rozpoznajemy wszytskie kształty)

3. Mama: Zuzia co jedzą króliki?
Zuza: Mafefke i sałate.
Babcia: Mar-chew-kę.
Zuza: Mafefke.
Mama: Marchewkę.
(wszyscy się śmieją, bo to takie zabawne ta "mafefka")
Zuza: (zirytowana) SAŁATA!
( Zagięła nas i tyle.)\

4. Babcia: Zuzia prosze to poskładać.
Zuzia: Nie.
Babcia: Zuzia proszę to posprzątać.
Zuza: Bij na bambus!
( dobra nie ma się czym chwalić, bo nieładnie, ale trzeba było widzieć minę babci i uśmiech na twarzy wszystkich, którzy pękali, a musieli udawać, że są skupieni na złym zachowaniu Zuzy)

sprawca

2011-10-14T16:30:00.002+02:00

ot i oto całe zamieszanie, czyli nasz magiczny długopis!
PS. w kwestii krzyku bez zmian, troche to potrwa. O zmianie damy znać;-)

pierwsze kłucie za płoty

2011-10-12T13:36:00.000+02:00

Za nami, dziś w obecności pielęgniarki w trakcie szkolenia wkłuł się tata. Był dzielny. Młoda powiedzmy, że też, przy pomocy ( znaczy trzymaniu|) mamy i pielęgniarki, jakoś poszło. Mama przetestowała igłę na sobie i to nawet większą- bo Zuza ma piątkę, a mama wkłuła się szóstką. Prawda, że jestem dzielna!!!Narazie do kłucia jest potrzebna druga osoba, ale miejmy nadzieję, że nie zajmie nam całej wieczności kłucie się w obecności tylko mamy, albo tylko taty.

cudów ciąg dalszy

2011-10-10T15:52:00.002+02:00

Każdy kto zna młodą wie, że generalnie owoców nie jada. No chyba, że był to pojedynczy epizod bez powtórzenia z arbuzem czy truskawką, raz z poziomką, ale generalnie owoce w postaci surowej sa niejadalne. Bo te słoiczkowe i owszem.
Aż tu nagle w ramach okresu cudów, nastał kolejny. Ni z gruszki, ni z pietruszki Zuza zaczęła jeść, ba nawet pochłaniać jabłka. Potrafi zjeść nawet trzy w ciągu dnia!!
Prawda, że cud?
a morał z tego taki, że nie ma co zmuszać do niczego.Każdy w swoim czasie dorośnie do tego, do czego jest stworzony!

cudeńko

2011-10-05T09:04:00.000+02:00

Taki mały cudek nam się wczoraj przydarzył. Mały, ale wart odnotowania. Otóż w końcu po tygodniu gorączki na poziomie 39, 5 gorączka spadła do 38. A nasza młoda powiedziała, że chce kiełbaskę na kolację. Zjadła ową kolację, co też ostatnio się nie przydarzało tak z własnej nieprzymuszonej woli. Potem przyjęła środek przeciwgorączkowy sama otwierając buzię. Po czym powiedziała, że chce iść do łóżeczka. Było dobranoc i koniec. A była godzina dopiero 21.30. Prawda, że cudeńko?
PS. A teraz jest 9.04 i młoda dalej śpi. Normalnie nie przywykłam, aż mnie nosi, żeby ją obudzić;-)

mr maker

2011-10-01T19:19:00.000+02:00

dziękuję mojemu najwspanialszemu ojcu mojego dziecka za wspaniale umytą podłogę !!To jest prawdziwe mistrzostwo!!Mistrzu podłogi!!

praca w czasach zarazy

2011-09-29T20:45:00.000+02:00

Trudno jest być matką. I to od momentu, kiedy dowiaduje sie, że ktoś w niej zamieszkał. Wtedy odpowiedzialne są hormony, które wariują. Potem, gdy juz trzeba wstawać w dzień i w nocy, a kręgosłup obciążony po przeogromnym brzuchu. Później pojawiają się ząbki, kupki, zupki. I cały czas łatwo nie jest.
Powrót do pracy to już w ogóle jest wyzwanie. Bo oprócz tysiąc obowiązków sprzed dziecka pojawiają się nowe- gotowanie, pranie, prasowanie, spacerowanie i.....nie nie nie.
I są żłobki i płacze i inne takie. A do tego wszystkiego dochodzi jeszcze....zarazek.
Cieszyła się matka, nie powiem. Chwaliła się matka, nie skłamię, że dziecko takie odporne, że cały rok bez żdanej skuchy przechodziło do żłobka i było fantaystycznie. No to sobie pomyślała, ta sama matka,. że teraz to już będzie hop siup, z górki na pzaurki. A tu jest prawdziwa jazda bez trzymanki. Bo po pierwsze dziecko codziennie się drze, że nie chce iść do żłobak, tylko do pracy(!). A po drugie pochodziło dwa dni, zarazek, powrót na pię dni i nzowu zarazek. I co tu robić? Matka w pracy nabrała sobie tysiące nowych obowiązków, a tu trzeba by znów na L4 zapylać. To jest prawdziwy pogrom. Klęska nieurodzaju. Nasz ojciec do tego z tcyh antyfeministycznych i szofinistycznych , i tak będzie publiczna chłosta, bo nie chce z dziekim w domu siedzieć, a przecież mama też ma prawo do kariery i rozwoju- prawda?Wpłyńcie na niego, co by zrzoumiał, że najważniejsze są podziały 50/50. I w związku z tym teraz jego kolej!!! Tak twoja!!!Bo praca w czasach zarazy każdego powinna dotknąć tak samo...

gry i zabawy dowolne

2011-09-19T19:42:00.000+02:00

pogoda była czadowa

2011-09-18T20:18:00.004+02:00

logopeda

2011-09-14T18:33:00.000+02:00

Tata uczy Zuzę angielskiego:
Tata: Where is SOFA?
Zuza : Zaraz ci pokażę. ( jednocześnie zdjemuje skarpetkę) This is my STOPA.

Ktoś tu ma problem:
A)albo tata z wymową
B)albo Zuza z uszami
C) mama ma ubaw;-)

wieje

2011-09-13T20:13:00.000+02:00

nudą, brakiem weny i stagnacją. Młoda się jakoś jakby "zatrzymała", nic sensacyjnego znaczy się. no może oprócz tego, że bakteria, wirus czy cokolwiek to jest nie chce nas opuścić i chcąc nie chcąc trzeba będzie jutro przejść się do lekarza i chyba jednak iść na to l4.
Co by tu jeszcze? A dostałyśmy informację, że Zuza dostała przyznany hormon wzrostu, tak więc od października będziemy się kłuć codziennie. Oj będzie się działo;-) Daję młodej rok na przyzwyczajenie! Mama też się trochę boi, tata też, chociaż udaje twardziela.
Proszę Państwa chyba jesień...bo jakoś tak znowu depresyjnie...wieje.

jest pytanie

2011-09-07T20:37:00.000+02:00

dlaczego? dlaczego moje dziecko o wszystko pyta? dlaczego idziemy na dwór? Bo chcesz na ślizgawkę. A dlaczego na ślizgawkę? Bo lubisz. a dlaczego? Bo jest śmiesznie. a dlaczego jest śmiesznie? A dleczego ciągle pytasz: dlaczego? Każde dlaczego pociąga za soba jak za sznurek kolejne, ewentulanie: a jak? Ale smantycznie na to samo wychodzi.
Dlaczego ten etap juz nastąpił? Dlaczego mnie się kończy cierpliowść?
Po prostu jest pytanie jest impreza.
A i jeszcze byłam dziś zapisac Zuzę na angielski. Oczywiście po drodze było trzy miliony dlaczego. Wchodzimy do sekretariatu.
Mama: Dzień dobry chciałam zapisać Zuzię- córkę- na zajęcia.
Pani: Tak oczywiście.
Młoda: ( do pani) Ale ja nie chcę chodzić na angielski.
Pani konsternacja, nic nie powiedziała bidulka, zrobiła tak zwany "głupi usmiech do złej gry"
Młoda: Mama nie zapisz mnie na angielski.
Mama oczywiście się nie ugięła. Młoda na angielski zapisana.
W domu powiedziała tacie, że ona chce chodzić na piłkę (!), albo na plac zabaw, a nie na angielski.
Ciekawe?

i już

2011-09-04T18:30:00.002+02:00

po wakacjach i po pracy. Wsytarczyły trzy dni w żłobku, a młoda juz przywlekła jakąś temepraturę. Nie wiadomo skąd i po co, nikt jej tu nie zapraszał. Tym bardziej, że u nas ostatnie podrygi lata, a my musimy cały dzień w domu kisić, bo gorączka skacze sobie, raz w dół, a raz w górę. A najgorsze to jest to, że młoda zyskuje jakiejś dodatkowej energii gorączkowej. I zamiast odpoczywać to biega i skacze i spać nie chce wcale. Mutant.
Są momenty kiedy mutant pada, ale oczywiście w momencie przeniesienia do łóżeczka budzi się i jest przeknany, że wcale nie spał, a juz na pewno spać nie zamierza w najbliższej przyszłości.

Jedna noc już nieprzespana za nami. Mam nadzieję, że dziś czopek zacznie działać i przynajmniej trochę pośpi. A jutro z samego rana biegiem do lekarza,no chyba że nasza gorączka zniknie, oby. Bo mama dopiero do pracy poszła, a tu już trzeba będzie dzwonić i się tłumaczyć. Są wyrzuty, drobne. A poza tym to nudno cały dzień w domu ze skaczącą młodą siedzieć. I już.

Młoda

2011-08-30T23:07:00.001+02:00

moje macierzyństwo przechodzi w stan krytyczny. Bo dziecko przerosło matkę i ojca i jeszcze parę innych osób. Ogólnie chodzi o to, że doszliśmy do momentu, gdzie młoda (bo tak ja będziemy teraz już nazywać) weszła w stan manipulowania. To znaczy wcześniej też to robiła, ale albo my bylismy czujniejsi, albo ona jeszcze nie na tyle sprytna, aby osiągnąc takie mistrzostwa, jakma to miejsce teraz. A jangorszy jest jej uśmiech i to "prszoę cię bardzo, kochana mamusiu", "tak bardzo cię kocham". I ten nasz brak powagi. Bo poprostu się nie da. Wymiękamy, odpadamy.
Przykład. Choćby taki- wiele osób chciałoby mieć zdjęcie z młodą. W tym ja- jej mama, takie na pamiątkę. Czy to coś złego? Ale młoda nie chce mieć zdjęcia z nikim, ani z mamą, ani z tatą, ani nawet z soba samą. Było prośby, były groźby, były nawet delikatne sugestie cielesne, ale nic to. Młoda nie popuszcza, bo u niej, ni to po mamie,ni to po tacie, nie to nie. Jestem matką młodej bestii. ( Ale mądrzejsi ode mnie mówią, że z tego się wyrasta, oby w miarę szybko).

Dobrze, że przynajmniej jedna z nas chciała mieć zdjęcie z ta dryga, bo inaczej zmarnowały by się zupełnie takie ładne jachty;-)

dzień 25

2011-08-19T22:46:00.001+02:00

Czyli dzieci w kąpieli. Małe i duże i te jeszcze większe (tym ostatnim nikt nie chciał robić dokumentacji;-)). A Opuncja docenia tutaj wannę, kórej tak jej brak w domu. Potrafi się w niej kąpać całymi dniami. Kąp sie dziecko kąp, bo został ci tylko jeden dzień. A miał być ostatni, ale mama się zagapiła i nasz "plane" odlatuje dzień później. No cóż potrzebny mi kubeł zimnej wody, jak już o wodzie mowa;-)

dzień 21,22...

2011-08-17T19:32:00.000+02:00

i każdy kolejny. Mijają dość podobnie. Czyli Zuza rules. Plac zabaw i "queen of this castle". Radość Opuncji na widok zjeżdżalni jest mega orzeźwiająca.

dzień 20

2011-08-13T18:52:00.004+02:00

normalnie się stęskniłam trochę. Aż niemożliwe....

dzień 18

2011-08-11T15:52:00.003+02:00

leje. od samego rana do samego wieczora. niech stracę- dla taty Zuzi;-)
<p>&amp;amp;amp;lt;p&amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;br&amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;lt;/p&amp;amp;amp;gt;</p> bo się jakoś tak deszczowo zrobiło...

dzień 16

2011-08-10T19:26:00.000+02:00

zoo. Małpy, żyrafy, lwy, foki, konie, kozy i...mnóstwo, mnóstwo dzieci i tyle samo bezradnych rodziców. Wśród krzyków i ryków na widok kolejnej kolorowej karuzeli i następnego, ohydnego, dmuchanego zamku odbywaja się sceny iście z piekła rodem. I tak z miłego, teoretycznie, wyjścia do zoo, robi się dramatyczna walka o przetrwanie, aby wyjść z twarzą, albo niejendokrotnie w ogóle cało. Nie ukrywam też momentami znalazłam się wśród tych rodziców, którzy musieli walczyć o swoja godność i oto, aby się nie poddać i nie ulec kolejnej ślizgawce i zamkowi. Momentami się udawało, choc i tak było nerwowo.

jeszcze dzień 14

2011-08-09T11:00:00.001+02:00

Po prostu szał!
Ten krótki filmik oddaje doskonale natury naszych dzieci. Dziecko S. opanowane, w roli tego zabawiającego. Dziecko z. po prostu głupawka, tarzająca sie po ziemii, dzicz. Podobno każdy ma to, na co sobie zasłuzył;-))

dzień 14

2011-08-07T22:59:00.000+02:00

wizyta pierwsza, ale mamy nadzieję, że nieostatnia. miły dzień. dziecko z. wypadło w ratingu jako to niezdyscyplinowane, ale mama dziecka s., pocieszyła, że z tego sie wyrasta. i tego pozytywnego akcentu się trzymajmy. Największą furorę robił jednak Gines i ewentualnie masaż Zuzy na włosach Sophie (o dziwo przeciwko tej zabawie Sophie nie miała nic przeciwko).No i oczywiście kulki, gdzie aparat nie nadążał ani za jednym, ani za drugim dzieckiem;-)

dzień 12

2011-08-05T22:29:00.000+02:00

truskawki.trzy.;-)

dzień 10

2011-08-04T10:29:00.000+02:00

ona ma...siłę.

dzień 9

2011-08-02T23:05:00.000+02:00

powróciła szkocka pogoda, więc spacer był kontrolowany, że niby wśród roślin, ale jednak pod dachem. Dzieci nawet w miarę spacyfikowane. Rośliny przywiędłe;-)
Ponadto z obserwacji doszło do mnie, że najczęstszym pytaniem zadawanym w macierzyństwie jest pytanie: ale o co ci chodzi?Natomiast dzieci zazwyczaj je olewają i ewentualnie w starszym wieku robią minę, która oznacza mniej więcej to samo, czyli zignoruj i krzycz dalej.
To na tyle z przemyśleń,a z doniosłych zdarzeń warto jeszcze odnotować, że Zuza śpi już drugąż noc bez butelki. Wczoraj usypianie trwało diwe godziny, dziś był progres do jednej godziny, więc oby tak dalej. Wzięłam do zadanie na swoje barki, choć nie jest łatwo. Wymiękam momenatmi. Tym bardziej, że Zuza wczoraj w nocy obudziła się z krzykiem, choć obiedzała, że tego nie zrobi, jak zwykle kłamała;-), że nie che mleczka, ale....pączusia!!!Godzina była 1.02 w nocy!!!Ale jako matka idealna (!) miałam jednego nieojedzonego na spacerze pączka i kryzys został zażegnany. Idę spać z drżącym secem, czy dziecko się dzis obudzi i czego sobie ewentualnie zażyczy.
A wy zobaczcie sobie nas w Botanic Gardens (jedyne które się nadawały, bo uśmiechać nikt się nie chciał)

opiekunka

2011-07-31T21:05:00.000+02:00

o tym, że Opuncja ma bardzo duży instynkt macierzyński mówiłam juz nieraz. Teraz udowadnia to usilnie opiekując się Amelką.Tradycyjnie naśladuje dorosłych, czyli przeglądmy się jak w krzywym zwierciadle;-)

dzień 6

2011-07-30T22:54:00.002+02:00

ruch, transport, muzeum, zuzia, mama zuzi=prawie katastrofa (prawie,bo zawsze mogłoby być gorzej)

przedstawię tylko klęskę mamy, a włąsciwie walkę z córką i straszenie jej smyczą, a pytanie brzmi: za którym razem w końcu ubrać ową smycz i nie dawać ostatniej szansy;-)
PS. Cyt. za Zuzą (Kiedy zobaczyła smycz- szelki przewioszoną przez moje ramię) : Mamo natychmiast zdejmuj to. To nie jest torebka ani aparat. To są szelki Szczepana;-)

dzień 5

2011-07-29T21:28:00.000+02:00

będzie mało tekstu, a dużo dokumentacji fotograficznej. Bo generalnie słońce świeci. Dziewczyny szaleją, bo młodsza (czyt. amelia lub kuzynka) zastanawia się non stop czy jeść czy nie jeść, ssać czy nie ssać. Natomiast młoda (czyt. zuza lub kuzynka) biega tu i tam. Moment koncentracji ciągle wynosi około 10 sekund, więc mamie już nogi wchodzą tam, gdzie w czasie wakacji nie powinny, ale przynajmniej świeci słońce;-)

trendsetterka

2011-07-27T19:42:00.000+02:00

nie z tej ziemii

2011-07-27T19:37:00.000+02:00

to są wieści, bo tu ciągle słońce świeci. Praży od samego rana, wszak to rzecz jest niesłychana.

etap 1

2011-07-22T16:59:00.000+02:00

czyli koniec marszu do braku swojego pokoju. Rozstanie z pracownia i książkami mama przeżyła dość boleśnie. Musiałam to powiedzieć w ramach terapii, żeby było mi lżej...
Ale czego sie nie zrobi dla swojej córki- zwłaszcza.

wytrzymałość

2011-07-21T15:33:00.000+02:00

mierzy sie w minutach, które mama znosi, gdy dziecko nieustannie krzyczy w łóżeczku, bo wydaje mu się, że wcale nie chce spać. A przecież matki zawsze wszystko wiedza lepiej,a nawet najlepiej, stąd kiedy mówię, że dziecko musi spać to to jest fakt i koniec kropka (oh znowu ten nieszczęsny koniec się pojawił).
Tym razem było pół godziny. Trzydzieści długich minut. Zdążyłam umyć garnki, ogarnąć zabawki i odprawić się online, a dziecko krzyczało, ryczało, wołało, rzucało poduszkami, miśkami, butelką z mleczkiem, którą najpierw sobie zażyczyło. Wszystko oczywiście za zamkniętymi drzwiami. Tak matka jest okrutna i jeżeli dobroć nie skutkuje, a zazwyczaj w przypadku mojego dziecka nie działa, to zamykam drzwi za sobą, a dziecko wtedy samo musi przełknąć, zrozumieć co i jak, i wytrzymać, bo ktoś odpaść musi. Tym razem odpadło dziecko, bo śpi. Zagramy znowu w naszą wytrzymałościową grę około 22, jak trzeba będzie iść spać;-)

intryga

2011-07-18T19:32:00.000+02:00

się zaciekwali wszyscy końcem. Zastanawia mnie to, że prawie wszyscy poszli wtym kierunku, że musiało się cos stać i węszą aferę. a może to był po prostu koniec dnia, koniec cięzkiej pracy, koniec ketchupu, koniec coli...i koniec końców duzo ta wasza podejrzliwośc mówi o mnie. znacie mnie jak własną kieszeń. Koniec i kropka był akurat czyms negatywnym w tamtym momencie, ale rzeczywiście nikt nie podszedł do tego z dozą optymizmu, a szkoda. Dobra teraz tez musi nastapic koniec, bo dziecko mnie szarpie i mówi, że teraz ono idzie liczyć.

koniec

2011-07-16T21:14:00.001+02:00

przepierka

2011-07-12T18:03:00.000+02:00

czyli wróciłyśmy na tradycyjne wakacyjne pranie do domu. W międzyczasie porodziło się kolejne dziecko w rodzinie. Czas rozrodu. witamy Amelię M.. Kawał kobity z niej, chyba rzeczywiście po dziadku.
A my zdajemy krótką relację z naszego tradycjnego pobytu w tym samym miejscu. Dwa lata temu o tej porze też tam byłyśmy. Można porównać, a tylko inne oosby towarzyszące były;-))

O wakacjach

2011-07-07T13:41:00.000+02:00

Wyjeżdżają ludzie na te swoje upragnione wczasy do tych uroczych, zacisznych, turystycznych miejscwości. Przyjeżdżają napakowanymi samochodami, no bo przecież niczego nie można zapomnieć. Męczą się w korkach, robotach drogowych i innych upałach, choć to ostatnie to rzadkośc w naszym umiarkowanym kilmacie, ale nie daj boże ktoś akurat trafi, to jego też może trafić, ale szlak. Do rzeczy. Dojadą już w końcu ci wszyscy wczasowicze do tych swoich zarezerwowanych "agroturystycznych", "niby wiejskich" pokoi, a tu ....w pokoju telewizor, prysznic i toaleta- to już jest standard, żeby czuć się jak w domu. Na obiady pizza, spaghetti, kebab, gyros czy zupa krem z borowików z groszkiem ptysiowym z plamką śmietany. Na ulicah tłumy, bo wszyscy przecież chcą przyjechać do tej znanej " zacisznej, uroczej miejscowści", o której wiedzą wszyscy i dobrze jest się tu pokazać, bo znajomi w pracy zzielenieją z zazdrości, bo wiedzą, że wczasy w tej "zacisznej wiosce" są po prostu drogie, czyli, że nas stać! Więc tłok już mamy, znajdzie się też bankomat na rogu, bo przecież kasę skądś trzeba brać. Są przynajmniej trzy aquaparki z wodą termalną, tor kartingowy, tor rolkowy, dyskoteka, kino, dwa tysiące restauracji, a każda w stylu wiejsko-miejskim, bo niby swojskie drewninane ozdoby i góralskie pasy, ale z drugiej strony luksusowy ekspres do kawy, żeby biedny turysta mógł się czuć jak u siebie i mógł się napić latte, machciato czy inne ciapato. Co by tu jeszcze? Szkoda tylko, że nie ma ruchomych chodników i że górki są, a no i można by na to Morskie Oko samochodem podjechać. Bez przesady w jakich czasach my żyjemy!!
I na początku sobie myślałam, boże a czemu ja znowu muszę w tej swojej chatce cygańskiej rezydować, bez tch wszystkich wygód, w tym błocie, bez bieżącej wody, a gospodarze te krowy i kury hoduja, jako nieliczni już we wsi. I chodzą, te kury oczywiście i srają mi pod drzwiami. Ale wczoraj jak tak na chwilę przestałao sobie padać i refleksyjne z córką swoją poszłam po tej uroczej cichej wsi na spacer to pomyślałam sobie, że się cieszę, że jestem nadal w takim samym miejscu jak 25 lat temu, no może 20 bo tv mamy z anteną na zewnątrz i nie trzeba biegać po pokoju , żeby złapać sygnał. Bo przyjeżdżając na wakacje naprawdę mam inaczej niż w domu, i dopoczywam od tego wszystkiego, co mnie tak przytłacza na codzień. I może i błocko jest już na wszystkich moich spodniach, ale jako jedyna w całej tej "zacisznej wsi" mogę powiedzieć, że to naprawdę agroturystyka i że naprawdę człowiek ma fajnie i ma co opowidać i wspominać i czym się cieszyć i robić co innego niż codziennie. Szkoda tylko, że wszystko wokół zamieniło się na "megawiochę" w miejskim wydaniu.

ran-king

2011-07-04T23:13:00.000+02:00

Tak mnie coś naszło, że stworzę top 3 niezbędnych z mojego punktu widzenia rzeczy, bez których nie wyobrażam sobie bycia mamą. Nie wiem właściwie po co komu, na co ten ranking, ale tak mnie naszło, więc niech będzie. A że dzieci rodzi się coraz więcej to może komuś się przyda, a ciekawa też jestem, bez jakich rzeczy wy nie wyobrażacie sobie siebie jako mam.
Ad rem.
1. łóżeczko turystyczne- dla mnie wybawienie,bo moje dziecko śpi tylko i wyłącznie w łóżeczku, i nawet kiedy chiałabym się do niej poprzytulać i przespać całą noc to jej potrzeba izoalcji i poczucia swojej swobody jest tak duża, że bez łożeczka spać się nie da. wdzięczna jestem temu, kto je wymyslił,bo dzięki temu mogę rownież ograniczyć w jakis sposób przynajmniej ekwelibrystykę mojej córki.
2. Chusta- bez tego nie wyobrażam sobie niczego. Bo dzięki niej mogłam do pewnego momentu spokojnie robić zakupy mając wolne aż dwie ręce, pracować przy kompie, tańczyć, gotwać i w ogóle chusta jest the best.
3. elektryczna niania- bo można było spokojnie pojechac na grilla,a dziecko wynoszone w chuście, spało w swoim łózeczku turystycznym w domu, a rodzice mieli wszytsko pod kontrolą.
Jest jeszcze rzecz, która by się przydała i pewnie wtedy miałaby swoje pierwsze miejsce w ran-kingu. Co? Trzecia ręka- niezastąpiona, nieoceniona, po prostu potrzebna. Wszytskie mamy świata czekają na wynalazcę,opatentowanie i szybki marketing w ładnym opakowaniu;-)

rzadkość

2011-06-30T23:03:00.000+02:00

tfu, tfu, tfu. Pluję, żeby nie zapeszyć, bo rzadko ostatnio w życiu matki przydarzały się spektakularne sukcesy. A tu nagle proszę. Dziecko coraz mądrzejsze, zaskaujące swoją elokwencją po matce;-)A do tego matka w samotnej próbie numer dwa osiągnęła swój mały sukces zawodowy- dostała dofinanswoanie duże na edukacyjne wyjazdy zagraniczne, więc się cieszy, a obecnie byczy się ( no dobra szkoda, że samotnie) na szkoleniowym wyjeździe w megawypasionym hotelu na Mazurach i nawiązuje europejskie znajomości, co by znowu kasę unijną wyszarpać. Ponadto podjęła strategiczną decyzję o podjęciu nowych studiów i trzeba tylko słuch w poniedziałek zbadać i papiery zawieść. Ogólnie jest dobrze, a to rzadkość w tym umiarkowanym klimacie.

ulala

2011-06-24T10:21:00.000+02:00

dzieci mojego dziecka

2011-06-20T13:35:00.000+02:00

Przedstawiam dzieci Zuzy. Zazwyczaj są gołe, te rodzeństwo ma akurat ręce, bo inne już ich nie mają. Uwielbiam te chwile, gdy dzieci mojego dziecka śpią, a moje dziecko siedzi przy nich i kontrolujeczy przypadkiem się nie budzą. A ja- babcia znaczy się- moge wtym czasie...szydełkować.

Ps. łóżko i miejsce zsotały wybarne i przygotowane przez "matkę" lalkowych dzieci.

tresura

2011-06-16T13:34:00.000+02:00

Wyszkoliłam sobie dziecko, że w końcu zaczęło mi gotwoać. Co prawda narazie kiełbaska jest materiałowa, naleśnik zresztą też, ale samo podjęcie inicjatywy w końcu się liczy. I pewnego pięknego dnia doczekam się, że dziecko mi przygotuje coś niemateriałowego. Ojciec dziecka jest oporny na szkolenie i jak narazie to ewentualnie pyta czy zrobić ci herabtę? Więc nadzieje z nim związane są liche bardzo liche, wątłe, znikome, nie oszukujmy się- żadne.

Powróćmy jednak do dziecka. Tutaj bowiem jest szansa, bo dziecko ogląda programy kulinarne dla dzieci "kucharz duży, kucharz mały" i "potrafię gotować" i wczoraj samo kazało sobie ubrać fartuszek i powiedziało, że "jest Ben" ( dla nie wtajemniczonych w edukacyjne kulinarne bajki, to kucharz duży). Tak więc czekam, czekam, czekam. Szkolę dalej i idę robić sobie obiad, narazie all by myself!!!!!!!!!!

cytuję

2011-06-08T22:09:00.001+02:00

Miziamy się na łóżku, czyli ulubiona zabawa naszej trójki. Maltretujemy się nawzajem na najwspanialszym łóżku świata, które mieści się nie gdzie indziej tylko w naszej sypialni. Tata chce łaskotać dziecko, na co dziecko mu odpowiada:
"Tato, ja sie chce tulić, bo ty jesteś taki fajny i najpiękniejszy. I taki słodziutki!"

Dyskoteka szkolna. Mama musiała iść, bo czasami trzeba dać się starszym dzieciom wytulić nawzajem przy jednoczesnej kontroli;-) Dziecko poszło z mamą, bo nie było wyjścia. Nie była to pierwsza dyskoteka, ale tym razem dj był jakiś bardzo techno i było tak mega głośno, że się wyjątkowo dziecku, bo mamie to raczej tradycyjnie;-) nie podobało. Dziecko (mamy):
"Chce do domu bo piosenki są głośne i się nie podobają"
"A jaką piosenkę ty byś chciała?"
"No ...może... Kaczka dziwaczka?" Do tego był dodany jeszcze fantastyczny gest jedną ręką,który oddawał zastanowienie nad tytułem piosenki. Oczywiście Kaczki Dziwaczki nie było w repertuarze.

Wycieczka do restauracji. Dziecko tradycyjnie trochę szaleje, a antypedagogiczni rodzice oczywiście z braku innych środków używają argumentu "widzisz tą rękę". W tej metodzie wychowawczej przoduje tata. Ale ponieważ na pokazaniu ręki się kończy to dziecko szaleje dalej i nie słucha się swoich najukochańszych rodziców. Na horyznoncie pojawiła się fontanna i plac zabaw. Dziecko che oczywiście byc tam i tylko tam i najlepiej, żeby wycieczka się w tym właśnie miejscu zakończyła. Zrozpaczona mama, która nie ma ochoty kończyć wycieczki na ślizgawce mówi:
"Proszę się uspokoić, już więcej nie idziemy na ślizgawkę"
na co dziecko odpowiada:
"ja chce na ślizgawke w tej chwili. widzisz tą rękę!!"

Tyle najświeższych doniesień z placu boju jakim jest wychowanie dwuletniego dziecka.

fantastycznie

2011-05-31T21:14:00.000+02:00

czyli balety w dmuchanym pałacu. Dni coraz dłuższe, jest gorąco, słońce świeci, wakacje tuż tuż. Dziś było tak pozytywnie, że nawet nie będę narzekać na tradycyjne już odciski, na to że na mieście widać tylko kobiety w ciąży albo młode matki, ani na to, że przyszła niespodziewana burza i deszcz, a ja wszędzię chodze teraz na nogach, bo się opalam;-)Więc ogólnie fan-tas-tycz-nie, a jeszcze fan-tas-tycz-niejszy jest arbuz, który właśnie pożeram. Prawda, że odmiana...

Oczywiście fanataystyczne dziecko i błogosławiona mickey, dzięki której mogę teraz pisać tego posta, bo dziecko jest nią całkowicie pochłonięte (w postaci dvd tym razem). Mickey też jest fanatystyczna!

beztlenowce

2011-05-29T16:56:00.000+02:00

uzależnienia bolą. Najbardziej, gdy przechodzi się na odwyk. Jeszcze bardziej, jak ten odwyk przychodzi tak nagle, znienacka. Tak było w naszym przypadku, prawdopodobnie to był pioryn, wstrętny, okrutny piorun, który odciął nam dostęp do netu. Żyliśmy tak przez tydzień, najpierw myśląc, że iwnne są łacza cierpliwie czekaliśmy na pana z naprawy. Przyszedł pan postukał, popukał wydał wyrok, to nie ich wina. Więc kolejen dni płynłęy na poszukiwaniu rutera, aż w końcu tata zuzi poszedł do sklepu i kupił go i pow ielu probach instalacji, udało się. Powrocił nasz tlen, nasze powietrze, a my sobie zdaliśmy sprawę, jak bardzo jestęmy uzleżnienie. Jak wiele rzeczy załatwiamy przez internet, jak wiele czytamy, piszemy, myślimy intrnetem. Cieszymy się, że do nas wrócił, bo nawet jak korzystać nie musimy, to sama świadomość, że jest tuż obok działa jak miód na moje palce.

owoc nr 2

2011-05-20T15:52:00.000+02:00

Jakież było zdziwienie mamy, gdy dla czystej formalności zapytała: Zuza może zjesz truskawkę? a Zuza sięgnęła po pierwszą, drugą, trzecią....i kolejne.

Prawdziwe zdumienie. Bo trzeba dodać, że Opuncja je wszystko- śledzie, ogórki małosolne, mocno przyprawione mięso- wszystko oprócz owoców. Na początku był banan, ale to było jakieś półtora roku temu. Potem miłość przeszła. Było przelotne zauroczenie arbuzem. Tak się z tatą zachwycaliśmy jak pewnego dnia - będzie już z rok, Zuza chwyciła za kawałki arbuza i zjadła prawie wszystkie, a potem fascynacja przeszła i nawet patrzeć na arbuza nie chciała. Więc teraz nie chwalę. Dziś były truskawki, ale jak wiadomo, kobieta zmienną jest i czy sie jeszcze pojawią w naszym jadłospisie- tego nie wie nawet namjmądrzejsza truskawka;-)

marudzi się

2011-05-16T12:53:00.000+02:00

marudzi mi się tak pięknie, że aż mi się przestać nie chce. Ogólnie stan taki jak w pewnym filmiku o motylku, co tokiedyś po internecie latał;-) Słowa były brzydkie więc nie będę cytować, ale sens był taki, że motylek marudził (się).
Jestem na nie- mocno. Nie umiem się wylogować z tego stanu. Od zeszłego tygodnia przybyło mi kilka siwych włosów, namnożyło kilka pytań. A jedno głupsze od drugiego na przykład: dlaczego moje dziecko budzi się w nocy?dlaczego mickey śpiewa piosenkę "hot- dog, hot- dog", co ma wspólnego hot dog z myszką? Kim jest goofy-psem?dlaczego mam tak mało cierpliwości? dlaczego dzieci nie uczą się angielskiego, a ja tak bardzo bym chciała w końcu z nimi rozmawiać po angielsku? dlaczego kobiety są mądrzejsze od mężczyzn? dlaczego został aż miesiąc do końca roku szkolnego? dlaczego nie jest ciepło? dlaczego cały czas marudzi mi się?
A do tego wszystkiego boli mnie głowa. I niech będzie ten motylek: TYLKO DLA DOROSŁYCH

KOLOROWANKA

2011-05-08T14:07:00.000+02:00

dziecko niby mądre, ale ma jeden zasadniczy problem- kolory. Nie rozpoznaje ich, a zapytana odpowiada zawsze tak samo- zielony. Tak jakby grała z nami w zmodyfikowanego pomidora- "zielonego". Tata przejęty brakiem zaintersowania córki kolorami wziął to sobie za punkt honoru.
Strategia jest taka- nie pyta Zuzi jaki to kolor, bo wtedy i tak odpowiada- zielony, tylko pokazuje jej różne żółte (bo to kolor na dziś) rzeczy i mówi, że "wiaderko jest żółte", "kaczuszka jest żółta", "serwetka jest żółta" i tak od dwóch godzin.

Następnie pokazuje Zuzi wiaderko i pyta" Jakiego koloru jest to wiaderko?" "Zielone". Tata się zdenerwował: " Czy ty znasz jeszcze jakieś inne kolory, na przykład na ż" Zuza: " Żelony".

Ćwiczą dalej.
:-|)

rozwiązanie

2011-05-03T20:06:00.000+02:00

anty-pedagogiczne problemów zachowaniowych;-)ale istnieje....

faza krzyku nieuzasadnionego

2011-05-03T19:59:00.000+02:00

Teoria 1. Dziecko przechodzi typowy bunt dwulatka przejawiający się kontestacja wszystkiego i wszytskich.
Teoria 2. Dziecko uwidacznia upór odziedziczony po tacie, który nasila się w obecności mamy, co doprowadza do nagłych ataków szału (dziecka) i wzięciu matki na litość.
Teoria 3. Mama, chociaż dalej obstaję, że tata też, popełnili gdzieś błąd wychowawczy, a teraz po prostu jest kaszana. Dziecko nami manipuluje, a my nie mamy na to rady. I tak oto dziecko krzyczy, ryczy, a matka z ojcem tylko patrzą po sobie i myślą, gdzie ktoś, coś popełniło błą i czy tak juz będzie zawsze;-)

PS. sytuacja jest na tyle krytyczna, że dziecko obecnie jest na herbatce z melisą i uwaga!! widać drobną poprawę. Jest nadzieja i tego się kurczowo trzymajmy.

raport z oblężonego łóżka

2011-04-30T16:31:00.001+02:00

Powróciłyśmy. Dałyśmy radę, choć momentami nie było łatwo. Płacz był przy każdym nawet najmniejszym dotyku osoby w białym fartuchu. choć ostatniego dnia pojawił się płomyk nadziei. Przy piątej z rzędu grupie studentów, która chciała dowiedzieć się na temat zuzi przypadku i pobadać sobie Pączka, zuzia już nawet nie protestowała.Mogli pooglądać sobie jej stopy, rączki, a nawet posłuchać słuchawkami. Po początkowym płaczu związanym z noszeniem, przez całą dobę, holtera, dosżło do tego, że Zuza nie chciała oddac swojego CB radia i doszło do kolejnego ryku tym razem z powodu tego, że Opuncja nie chciała oddać swojego holtera.
Zuza została przebadana wzdłuż i wszerz. Wykryto wadę nerek w związku z czym będziemy musiały powrócic do szpitala na specjalistyczne badania nefrologiczne, no ale trzymajmy kciuku, że obejdzie sie bez operacji, bo przy tym płakać będzie już i dziecko i mama.
Raport zakończony. łózko zwolnione.

Poniedziałek

2011-04-25T21:28:00.000+02:00

dużo wody, dużo lania. aparat w wodzie;-)i po świętach.

Niedziela

2011-04-24T20:30:00.000+02:00

Menu:
jajka
jajka
jajka;-)

Sobota

2011-04-23T20:30:00.000+02:00

gdyby nie...

2011-04-19T13:13:00.000+02:00

było internetu pewnie świat nie wyglądałby tak jak dziś. A nasz mikroświat nie miałby fantastycznych znajomych w fantastycznym Krakowie;-)
Oczywiście zapraszamy teraz do nas, a szczególnie Olę;-), która jest fantastyczną opiekunką i chętnie oddamy jej nasze dziecko...na jakąś chwilkę;-)

PS. Agnieszko, oczywiście ukradłam, ale mam nadzieję, ż wybaczysz. Takie łądne jak zwykle, że nie mogłam się oprzeć;-)Świat musi to zobaczyć!

fetysz

2011-04-13T15:28:00.000+02:00

wiadomo (nie od dziś), że każdej kobiecie humor poprawiają buty. Nieważne, że za duże czy noszone w domu...gumiaki, kozaki, szpilki, balerinki....a dla matek doszłych-niedoszłych buty noszone przez własne dziecko...kolejna bezcenna rzecz.

ekshibicjonizm

2011-04-08T20:58:00.000+02:00

fasolinie się nie spodobało, szanujemy jej wybór.

patient

2011-04-06T18:02:00.000+02:00

powróciło do mnie dobrodiejstwo interntu, tej wszechogarniającej papki, bez której żyć łatwiej i tudniej jednocześnie. W międzyczasie przestudiowałam całą prasę dostępną na szpitalnym oknie: od dnia budyniu, przez wielkanocne pasztety z żurawinami, kryzys eknonomiczny i podwyżke cen ropy, żalę Kaczyńskiego po ból Dody po rozstaniu i wszystkich kolejnych partnerów Kingi Rusin. Głowa mnie zaczęła boleć. Wniosek jest eden poziom tekstów jest na tyle żenujący, że warto je czytać raz na sto lat, kiedy przez przypadek wyląduje się w szpitalu.
Ad meritum.Net wrócił, ale wróciła też cała moja niecierpliwość i zdążyłąm w przeciągu pół godziny przestudiować wszystkie wątki związane z moim obecnym problemem i głowa rozbolała mnie jeszcze bardziej. A miałam nie zaglądać, nie czytać, zdać się na los i czekać na wyjście do Opuncji. Tęsknie za moim groszkeim strasznie i to chyba jeszcze bardziej powoduje, że nie odnajduje harmonii pomiędzy byciem pacjentem ( z ang. patient) i byciem cierpliwym ( z ang. patient). Ta homografia i homofonia w języku angielskim nie jest bezpdostawna, bo kluczem w byciu pacjentem jest bycie cierpliwym....i to bardzo.
Ze mnie żaden "angielski pacjent" i bardzo chciałabym, żeby moja fasolka zadeklarowła, co postanawia każdą decyzję przyjmę z honorem i godnie, a co zrobię później to już osobna historia.

Zjeżdżalnia

2011-04-04T17:43:00.000+02:00

Pod chwilową nieobecność mamy post Taty.
pzdr Adam

przyśpieszanie

2011-03-28T21:05:00.000+02:00

od momentu, kiedy w naszych głowach, a także w co poniektórych brzuchach pojawiła się informacja, że pojawi się kolejny mały ludź powodujący zamieszanie i chaos w zyciu mamy głównie, nasza Opuncja została poddana przyśpieszonemu kursowi wychowania i dorastania. I tak z pomocą cioci Oli intenyswnie trenujemy siku jak "duża dziewczynka" narazie wynik raczej trójkowy, ale damy radę jeszcze trochę czasu mamy. PO drugie smoczek poszedł do pudełka, zabrała go wróżka i wywiało ją z nim nie wiadomo gdzie. Wiadomo natomiast, że Opucnja spać nam nie daje i jedyne co słyszymy przez połnocy to "ja chcę smoczek, smoczek". Pierwszej nocy Opuncja krzyczała półtorej godziny!! Efekt- kaszel kolejengo dnia i kolejen nocy. Dziś zaczęła się noc numer trzy i jeżeli przysłowie do trzech razy sztuka się sprawdzi to dzis będziemy spać całą noc. Byłoby fajnie.
Tak więc fasola w brzuchu spowodowała, że większy Groszek musi szybko dorosnąć, bo będzie pomagać mamie. Śmiesznie to brzmi, smieszne te wszytskie role, te same słowa, ktore mówią wszysyc do wszytskich. Czuję się jakaś taka przewidywlana, że chyba juz wiecie co napiszę dalej, więc pisać tego nie muszę....

wąs

2011-03-26T21:08:00.003+01:00

raczej wczesny picasso niż Małysz, ale to o tego drugiego chodziło;-)

ochładzanie

2011-03-21T21:53:00.001+01:00

po wczorajszych emocjach związanych z coming outem i prawdziwym dzieckiem w brzuchu :=)przyszedł czas na zimny prysznic Opuncji i jej nowy szlaforczek, w którym "jest królem"(cyt. Zuza R.)

Ogłoszenie

2011-03-20T14:13:00.002+01:00

Będzie drugie dziecko.
I tyle.
;-)

niezapominajka

2011-03-16T21:25:00.000+01:00

żebyście nie zapomnieli twarzy Opuncji, bo ostatnio coś pusto było, bez zdjęciowo znaczy. Porobiłyśmy sobie kilka uję na szybko. Te robione przez Opuncję mamie- nie wyszły;-)tak więc mojej cennej twarzy nie ujrzycie, ale podejrzewam, że i tak bardziej zależy wam na Opuncji;-)

szczyt

2011-03-07T13:26:00.001+01:00

mojego udomowienia, kulinarnej fantazji, czyli z cyklu leniwy weekend na straty, nic się nie działo, umarłam, w wolnej chwili zrobiłam deser, bo uwielbiam słodkie, a pieczenie mi nie wychodzi;-)
zdanie też bez sensu, ale to się nie liczy, po prostu roztapiam się i czekam na wiosnę, a bardziej na lato!

PS. deser Tislorte Bondepiker-pochodzi z Norwegii i jest dobry.

jest afera

2011-03-04T15:40:00.000+01:00

Dziecko dostało kolejna uwagę, żeby nie powiedzie naganę w żłobku. Tym razem została pobita niejaka Ania, dwa razy większa podobno. Pazury Opuncji utkwiły w jej buzi. Matce wstyd, tata dumny, a babcia po spędzeniu pół dnia na placu zabaw z Opuncją powiedziała, że dziecko rozpuszczone, że nie dziwi się paniom w żłobku, że mówią, że przy Opuncji odpocząć się nie da. Kto popełnił błąd? Na pewno nie mama, ani nie tata...dziecko po prostu ma wadliwą wiązankę cech genów od swoich rodziców, ale o tym już kiedyś było. Tak że pewni jesteśmy, jak narazie Opuncja w kaszę dmucha sobie nie da. Jak wróci wieczorem do domu to będzie pogawędka na temat koleżanki Ani. I tyle.

cieszy

2011-02-27T21:28:00.000+01:00

lekcja 1- tolerancja

2011-02-24T12:06:00.001+01:00

Oglądmy teldysk Kravitza ("ain't no sunshine", bo Zuza uwielbia tą piosenkę, więc słuchamy jej we wszystkich możliwych wykonaniach).

Zuza: Ten pan jest brudas i golas. Musi się ubrać, bo jest brudas i jest mu zimno.
Powtórzone milion razy, a że się nie ubierał, to zakończyło się spazmem Zuzy,który spowodował traydycyjne wyłączenie latopa i "marsz do swojego braku pokoju".
A ponadto musimy uczyć dziecka tolerancji. W naszym karju to trudne słowo, ale żeby we własnym domu...

anty-bio

2011-02-24T11:56:00.001+01:00

choroba dziecka jest rzeczywiście anty biologicznemu życiu. O co chodzi? Już tłumaczę. Otóż Opuncja po raz pierwszy w swoim dwuletnim życiu jest chora, nie licząc wpadki z ospą, ale wtedy była tylko maść. Teraz natomiast dostała swój pierwszy już chyba dorosły "antybiotyk". I muszę przyznać, że są to katusze dla wszystkich stron przebywających w jednym pomieszczeniu.
Że dziecko nasze jest zeschizowane na punkcie wszystkiego, co związane z medycyną wiedzieliśmy, ale to jak to okazuje teraz przechodzi już wszelkie granice. Pogoń za Opuncją ze strzykawką z syropem odbywa się po całym domu, część syropu jest wylana w trakcie pogoni, reszta wlewana siłą, dosłownie, do ust, gdzie ręce i nogi muszą być mocno trzymane, bo inaczej nie da rady. A to co mama buczy sobie pod nosem w trakcie tej pogoni nie nadaje się do publicznej prezentacji. Tym bardziej stresuje mnie fakt, że już niedługo będę musiałą robić Opuncji codziennie jeden zastrzyk przez kilka lat, jak my to przeżyjemy - mówię uczciwie nie wiem. Bo o ile ze strzykawką z syropem jeszcze mogę biegać o tyle, z zastrzykiem to już mamę też zemdli, bo prawda jest taka, że schiz dziecka na pukncie lekarza jest chyba genteyczny, tylko szkoda, że Groszek akurat tę cechę odziedziczył po mamie, bo tata w tym względzie dzielniejszy.
Przyznaję że życie z aktywnym, chorym, dwuletnim dzieckiem, na które gorączka, o ironio, działa jeszcze pobudzająco jest wbrew jakimkolwiek prawom logiki. Na szczęście dziś gorączki, narazie przynajmniej, nie ma, więc jestem dobrej myśli, że wszystko wróci do normalności, chociaż z drugiej strony dziś dwie godziny na siłę usypiałam Opuncję, bo tak marudziła, że "pan robótka i adam małysz na laptopie", a ja już po prostu ani na jednego ani na drugiego patrzeć nie mogę.
Jeżeli mogę mieć życzenia to bardzo proszę, aby :
po pierwsze moje dziecko nie miewało gorączek i tolerowało lekarzy oraz wszystko to, co owi państwo przepiszą;
po drugie, aby ewentualne rodzeństwo Opuncji miało charakter raczej flegmatyczny, aby się co najmniej dwie strony książki dało przeczytać;-)
Dziękuję.

bal starszych pań

2011-02-20T22:16:00.002+01:00

dwuletnie dziecko

2011-02-20T12:11:00.000+01:00

od 1.57 jesteśmy dumnymi rodzicami mądrego, dwuletniego dziecka, które powiedziało, że na prezent chce "jedzenie" i "mama nie krzyczy na prezent". Niezłe świadectwo nam dziecko wystawia, głodzone, na które non stop krzyczy mama;-)Oczywiście Zuziu prezent da się "zrobić";-))

klaps

2011-02-14T22:09:00.000+01:00

Dziś będzie o karach. Cielesnych i psychicznych.
Był uroczy, niedzielny spacer w miejskiej palmiarni. Były bambusy, palmy kokosowe, bananowce, węże, żółwie i inne gady. Wszystko przebigało jak w filmie familijnym klasy b, czyli teoretycznie straty piniędzy nabilet, ale warto od czasu do czasu pouczesnticznyc w takiej kiczowatej uczcie.
Ad meritum. Dla dopełnienia tej sielankowej atmosfery postanowliśmy udac się jeszcze na kawę do palmiarnianej kawiarni. I tu zaczyna się kino też klasy b, tylko gatunek jakby bardziej w kierunku thrillera. Na pierwszy ogień poszła cena kawy. Była dośc wyoska, więc podejrzewam, że była zrobiona z ziaren wyhodowanych w rzeczonej palmiarni i dlatego taka drogocenna, bo hodowla ciężka. Sernik wiedeński też chyba pieczony w Wiedniu, stąd cena uwzględniała koszty transportu. No ale to był tylko wstęp, do prawdziwej kary. Okazała się nią tradycyjnie córka mamy i taty oraz cierpliwość całej trójki.
Dwie minuty- tyle wysiedziała Zuza na krześle, potem zaczęła krzyczeć, że chce biegać, chodzić i iść do węża. Mamie szczęki chodziły i odbiła piłeczkędo taty. Tata się trzymał i jak mantrę powtarzał, że "zaraz dostanie [dziecko] wciry". I tu właśnie zapalila się w głowie mamy lampka. Klaps. Miejsce publiczne. Kara. Donos. Ogólnie klops. bo dziecko wariuje, rodzice też, ale z nerwów i niemożności wypicia swojej drogiej kawy i delektowania się swoim wiedeńskim ciastkiem prosto ze Śląska, a tu nie ma w rękach,dosłownie, żadnego narzędzia, którym można by okiełznać.
Kawę wypiliśmy na raty, w tempie ekspresowym. Doszliśmy do wniosku, że nasze dziecko ma mało cierpliwości, że dużo ćwiczeń przed nami wszystkimi, i że chyba pomimo całej nagonki na klapsa na pupie dzieci my chyba jednak czasami go damy, bo inaczej już nigdy nie wyjdziemy do ludzi, przynajmniej w towarzystwie naszego, ćwiczącego cierpliwość swoją i naszą, dziecka.